Róża Thun

Debata na temat niedawno podpisanego paktu fiskalnego zdominowała posiedzenie zarządu Międzynarodowego Ruchu Europejskiego. To też pierwsze spotkanie zarządu z nową wiceprzewodniczącą – Różą Thun.

Zarząd podjął m.in. decyzję o przedłożeniu do Parlamentu Europejskiego w przyszłym tygodniu rezolucji wzywającej do utworzenia unii fiskalnej w UE.

Zarząd ustalił także, że spotkanie rady Ruchu odbędzie się w listopadzie 2012, a zgromadzenia federalnego 26-28 maja 2012 r.

Międzynarodowy Ruch Europejski to najstarsza pan-europejska sieć organizacji działająca na rzecz idei integracji europejskiej. Skupia różne środowiska, jest otwarta na różnorodne poglądy, tendencje polityczne i zjawiska kulturalne. Wśród inicjatorów i przywódców Ruchu Europejskiego znalazły się takie osobistości jak Konrad Adenauer, Winston Churchill, Valery Giscard d’Estaing, Harold MacMillan, Francois Mitterand, Robert Schuman, Mario Soares, Paul-Henry Spaak i Altiero Spineli. Organizacja ta przyczyniła się m.in. do utworzenia Rady Europy i zorganizowania Kolegium Europejskiego w Brugii. Popierała także uchwalenie Traktatu o Unii Europejskiej i unijnej konstytucji. Jej istotną funkcją było – od lat 50. do 90. zeszłego wieku – było tworzenia sieci think-tanków i wspieranie ich działalności (tak w państwach demokratycznych jak i w tych o reżimach totalitarnych).

Obecnie Międzynarodowy Ruch Europejski koncentruje się na działaniach na rzecz pogłębiania i wzmacniania integracji Europy – np. broni strefy Schengen, popiera większą integrację fiskalną, dąży do modyfikacji ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego i sprzyja rozszerzeniu UE.

W każdym kraju Ruch zrzesza fundacje, stowarzyszenia, kluby, osoby indywidualne i – na ogół – wspierają go instytucje rządowe. Co prawda w każdym kraju struktura tej organizacji wygląda nieco inaczej, ale wszędzie jej członkowie starają się wymagać od swoich rządów, by decyzje dotyczące spraw ważnych dla wspólnej Europy konsultowały z niezależnymi ekspertami i pozarządowymi stowarzyszeniami

Róża Thun przewodniczyła dyskusji w Parlamencie Europejskim na temat nowych ustaw unijnych, które zobowiązują banki do zwiększenia swojego kapitału w odpowiedzi na kryzys finansowy.
 
Posłanka podkreśliła fakt, jak ważne są dobrze funkcjonujące banki dla rynku wewnętrznego UE. „Żeby zapewnić wzrost na przyszłość, małe firmy muszą mieć dostęp do kapitału. Należy wyciągnąć nauczkę z kryzysu finansowego, ale w taki sposób, aby nie zahamowało to małych firm, które m in. w Polsce napędzają wzrost. A one funkcjonują tak dobrze, m.in. dzięki wsparciu sektora bankowego”
 
Piotr Czarnecki – Prezes Raiffeisen Bank Polska, firmy współorganizatora spotkania, wyjaśnił wpływ międzynarodowego porozumienia Bazylea III na gospodarki krajów Europy Środkowo – Wschodniej.
 
„Wiele osób zastanawia się, dlaczego Polska pozostała ‘zieloną wyspą’, podczas gdy w 2009 roku wszystkie inne państwa członkowskie UE dotknęła recesja. Kluczem do silnej polskiej gospodarki jest fakt, że jest oparta w dużej mierze na działalności małych i średnich przedsiębiorstw. Aż 99, 8% polskich firm należy do sektora SME” – tłumaczył Piotr Czarnecki.
 
Dodając, iż potencjalnie porozumienie Bazylea III może skutkować ograniczeniem dostępu do kredytów dla małych i średnich przedsiębiorstw, gdyż będą zmuszone skupić się na bardziej pewnej i opłacalnej grupie jakimi są państwa i instytucje państwowe oraz klienci indywidualni.
 

 
Obecnie w Komisji PE ds. Monetarnych i Gospodarczych /ECON/ trwają prace nad CRD IV (czwarta rewizja dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych). Implementuje ona porozumienia Bazylea III na unijny poziom.
 
Jaką formę przyjmą unijne przepisy zobaczymy już wkrótce. W dużej mierze będzie zależeć od tego kondycja polskich małych i średnich przedsiębiorstw. To kluczowa sprawa jeśli chce się myśleć o podtrzymaniu wzrostu PKB w Polsce, ponieważ polskie MSP wytwarzają 48,4% polskiego PKB i zatrudniają 6 mln obywateli.
 
W spotkaniu wzięli również udział: były wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego – Dr Ingo Friedrich, Wiceprzewodniczący komisji ECON – Theodor Stolojan oraz europoseł PO  - Sławomir Nitras.
 
Więcej informacji na temat CRD IV (w języku angielskim).
 
———————-
 
Bazylea III – Mianem Bazylei lub Porozumienia Bazylejskiego określa się zespół regulacji dotyczących wymogów kapitałowych i zarządzania ryzykiem w banku działających transgranicznie. Obecnie obowiązuje porozumienie Bazylea II, natomiast została opracowana jej nowsza wersja nazywana Bazyleą III. Okres implementacji trzeciej Bazylei jest stosunkowo długi. Wprowadzanie jej wszystkich postanowień ma zakończyć się w styczniu 2019 roku. 
 
Bazylea III wprowadza instytucję dodatkowego buforu kapitałowego (ang. Capital conservation buffer), którego rolą będzie absorpcja strat przez banki w okresie kryzysów i napięć ekonomicznych.
 
Drugim buforem proponowanym przez twórców Bazylei III jest bufor kapitałowy antycykliczny (ang. Countercyclical capital buffer). Implementacja tego buforu zależeć będzie od warunków ekonomicznych i bankowych w danym państwie. A wyznaczenie wskaźnika ma pozostać w gestii krajowych regulatorów. 
 
Dodatkowo, banki uznane za kluczowe muszą liczyć się ze zwiększeniem wymogów kapitałowych. Co prawda, nie ogłoszono jeszcze, jakie banki i instytucje finansowe obejmować będzie termin systematically important banks, ale trzeba będzie wziąć pod uwagę zwiększenie rezerw celowych. W założeniu autorów trzeciej Bazylei bowiem, strategiczne banki powinny z zasady legitymować się większą niż przeciętna absorpcją strat. 
 
Bazylea trzy wprowadza tzw. współczynnik lewarowania (ang. Leverage ratio). Jego rolą będzie ograniczanie zbytniego lewarowania czyli sensu largo udzielania finansowania przy małym udziale kapitału początkowego.
 
Źródło: Bankier.pl